(5237 S. K. m. 109/2- 3- f)
Dava: Zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanık İ.E.'in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkumiyetine dair Aydın 2.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.09.2005 gün ve 2005/315 Esas, 2005/331 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübuta kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık ve müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, nitelikli cinsel istismar suçundan kurulan usul ve kanuna uygun olan hükmün tebliğname gibi onanmasına,
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK. nun 109/3-f maddesinin çocuklara ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişilere karşı işlenmesini suçun ağırlaştırıcı nedeni olarak hüküm altına almasına ve aynı maddenin 2.fıkrasının ise yalnızca maddi cebiri ifade etmesine göre; olayda maddi cebirin ne suretle gerçekleştiğinin karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek CMUK. nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.02.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy