(5237 S. K. m. 55)
Dava: Zimmet suçundan hükümlü Hasan Fehmi Ö.'in hakkında 5237 sayılı TCK. nun uygulanıp uygulanamayacağı ile ilgili olarak İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 6.6.2005 gün ve 2002/250 Esas, 2002/273 sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davanın esasını çözen veya bunda değişiklik yapan sonuç kararların duruşma yapılmaksızın verilmiş olsalar bile temyiz edilebileceği bu nedenle hükümlünün isteminin temyiz niteliğinde bulunduğu ve İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesince itiraz olarak değerlendirilip verilen 28.7.2005 gün ve 2005/312 D.İş sayılı itirazın reddine ilişkin karar ile 6.10.2005 gün ve 2005/404 Müteferrik sayılı karar verilmesine mahal olmadığına dair kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;
5237 sayılı Yasanın kazanç müsaderesini içeren 55. maddesine göre bir karar verilmemiş ise de; hukuki mahiyet arzeden esasen hukuk mahkemesinde de ayrıca dava konusu olabilecek olan suç konusu zararın tazmini hususunun 765 ve 5237 sayılı TCK. na göre lehe ya da aleyhe düzenlemeler açısından değerlendirilecek bir ceza yaptırımı olmayıp, zimmet suçuna mahkumiyetin sonucu olarak hükmedileceği ve bu konuda yeniden hüküm kurulmasına da gerek olmadığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 55. maddesine göre müsadereye hükmedilmemesi hususu bozma nedeni sayılmamıştır.
Sonuç: Gerekçesi gösterilmek suretiyle, zimmet suçundan 5237 sayılı Yasa lehe kabul edilip buna göre hükümlünün cezasının yeniden belirlenmesine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen hükümlünün temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA, 03.01.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy