(5237 S. K. m. 53, 58) (5320 S. K. m. 8) (1412 S. K. m. 321, 322) (YCGK. 03.06.2008 T. 2008/5-56 E. 2008/156 K.) (YCGK. 30.05.2006 T. 2006/5-147 E. 2006/149 K.)
Dava: Sarkıntılık suçundan sanık S. G.'in yapılan yargılanması sonunda; cinsel taciz suçundan mahkumiyetine dair, Aydın 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2005 gün ve 2004/2352 Esas, 2005/1966 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Kasıtlı bir suçtan dolayı hapis cezası verildiği halde TCK. nun 53/1. maddesinin uygulanmaması, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.06.2008 gün ve 2008/5-56 Esas, 2008/156 sayılı Kararında açıklandığı üzere 53. maddede belirtilen hak yoksunluklarının mahkumiyetin yasal sonucu olması ve infaz aşamasında her zaman değerlendirilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni sayılmamıştır.
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.05.2006 gün ve 2006/5-147 Esas 2006/149 sayılı Kararı uyarınca 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçların cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeden 58. madde ile uygulama yapılması,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK. nun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre cezanın infazı ile ilgili bölümün çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy