(5252 S. K. m. 9) (5237 S. K. m. 103)
Dava: Irza geçme suçundan hükümlü Ramazan Kuzoluk'un hakkında 5237 S. TCK. nun uygulanıp uygulanamayacağı ile ilgili olarak Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.6.2005 tarih ve 1993/72 Esas 1994/40-1 s. ek kararın süresi içerisinde Yargıtay'ca tetkiki hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davanın esasını çözen veya bunda değişiklik yapan sonuç kararlar duruşma dışında verilmiş olsalar bile temyiz edilebileceği ve hükümlünün 17.7.2006 günlü dilekçesinin de temyiz niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
5252 S. Kanunun 9/1. maddesi, 1 Haziran 2005 gününden önce kesinleşmiş hükümlerle ilgili olarak TCK. nun lehe olan hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde duruşma yapılmaksızın da karar verilebileceğini öngörmüşse de; sonradan yürürlüğe giren Kanunla suçun unsurlarında, diğer cezalandırılabilme şartlarında, suçun karşılığında ön görülen ceza yaptırımlarında ve bir cezaya mahkum olmaya bağlı yasal neticelerindeki değişikliklerin ve bunların uygulama olanaklarının değerlendirilebilmesi, olaya tatbik imkanı bulunan kanunun belirlenebilmesi, değişen temel ceza ve artırım indirim oranları belirlenirken takdir hakkının isabetli kullanılabilmesi, her iki yasayla ilgili değerlendirme sonuçlarının denetime olanak verecek biçimde kararda gösterilmesi ve gerektiğinde kesinleşen önceki hükümde değişiklik yapılabilmesi için duruşma açılıp bütün bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması, gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yazılı biçimde karar verilmesi,
Kabule göre de;
Suçun sonucunda mağdurun beden ve ruh sağlığında bozulma olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan mütalaa alınarak sonucuna göre 5237 s. TCK. nun 103/6. maddesinin uygulanma koşullarının belirlenmesi yerine, noksan soruşturmaya dayanılarak bu maddenin uygulanması suretiyle 5237 S. TCK. nun lehe düzenleme getirmediği sonucuna varılması,
Oluşa ve dosya kapsamına nazaran nitelikli cinsel istismar fiilini cebir kullanmak suretiyle gerçekleştirdiği anlaşılan sanık hakkında lehe kanunun belirlenmesi sırasında 103/4. maddenin uygulanmaması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan kararın belirtilen sebeplerle 5320 S. Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy