(5237 S. K. m. 252) (765 S. K. m. 211, 213) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Rüşvet teklif etmekten hükümlü Ferhat Kılıç'ın hakkında 5237 Sayılı TCK. nun uygulanıp uygulanmayacağı ile ilgili olarak Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.6.2005 gün ve 1997/359 Esas, 1998/39 sayılı ek kararın süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi Yerel C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 765 Sayılı TCK. nun nitelikli rüşvet verme suçunu düzenleyen 213/1. maddesinin 211. maddede gösterilen kimselere yapmaya mecbur oldukları şeyi yapmamaları veya yapmamaya mecbur oldukları şeyi yapmaları için rüşvet vaat veya teklif olunmasıyla birlikte suçun tamamlandığı, neticesi harekete bitişik suç olduğundan teşebbüse elverişli bulunmadığı, önerinin memur tarafından kabul edilmemesinin suçun oluşumuna engel teşkil etmediği, teklifin kabul edilip rüşvet anlaşması yapılmasının ayrıca kabul eden açısından 212. maddenin uygulanmasını, yani tek taraflı suçun iki taraflı hale gelmesini sağladığı, bunun karşılığı olan 5237 Yasanın 252/1. maddesinin ise rüşvet teklif ve vaat etmeye suç olmaktan çıkarmamakla birlikte, rüşvet konusunda anlaşmaya varmayı veya vermeyi suçun oluşumu için değil, fakat tamamlanması için gerekli saydığı ve bu şekilde önceki yasadan farklı olarak bu suça teşebbüsün olanaklı hale getirildiği, olayımızda olduğu gibi teklifin karşı tarafça reddedilmesi nedeniyle anlaşmanın sağlanamaması durumunda rüşvet vermeye teşebbüs suçunun oluşacağı ve dolayısıyla 5252 Sayılı Kanunun 9/3. maddesinde gösterilen usule göre lehe yasanın belirlenip ceza tertip edilmesi gerektiği gözetilmeden, yankesicilik suretiyle hırsızlık suçunu işleyen sanığın kendisini yakalayan polislere serbest bırakılması için rüşvet teklif etmesi nedeniyle 765 Sayılı Yasanın 213/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına dair kararın Dairemizce onanarak kesinleşmesinden sonra verilen lehe hükmün belirlenmesine ilişkin kararda 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Yasanın 252. maddesinin vaat veya teklif aşamasında kalan rüşvet eylemlerini cezalandırmadığı, rüşvet suçunun oluşabilmesi için alma veya verme konusunda anlaşmanın şart koşulduğu gibi yasal olmayan gerekçelere dayanılarak yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK. nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.03.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy