(5252 S. K. m. 9) (5271 S. K. m. 34, 230) (5237 S. K. m. 51) (647 S. K. m. 6)
Dava: Zorla kaçırıp alıkoyma, ırza geçme ve fuhuşa aracılık etme suçlarından sanıklar Pervize Aras ve Şener Tunçbeden'in yapılan yargılanmaları sonunda; sanık Pervize'nin fuhuşa aracılık etme, sanık Şener'in ise nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetlerine dair Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 1.12.2005 gün ve 2002/24 Esas, 2005/412 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş sanık Şener Tunçbeden yönünden incelemenin duruşmalı olarak yapılması talep edilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle 14.6.2006 Çarşamba saat 14.00 duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.
Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C. Savcılarından M. Mahir Durakoğlu hazır olduğu halde oturum açıldı.
Yapılan tebligat üzerine sanığın müdafiinin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay C. Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde (DURUŞMASIZ) inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.
Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu:
Karar: 5252 Sayılı Yasanın 9/3 ve CMK. nun 34. ve 230. maddelerine aykırı olarak lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmeden ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmeden, soyut gerekçeyle nitelikli cinsel istismar ve kişi hürriyetinden yoksun kılma suçları bakımından 5237 sayılı TCK. nun ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçundan 765 sayılı TCK. nun lehe olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Sanık Pervize hakkında 765 sayılı TCK. nun lehe olduğu kabul edilerek bu yasa uyarınca ceza tayin edildiği halde, hükmolunan cezanın ertelenmesi sırasında ise lehe olan 647 sayılı Yasanın 6. maddesi yerine 5237 sayılı Yasanın 51/1. maddesinin tatbiki suretiyle karma uygulama yapılarak hükmün karıştırılması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.06.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy