(5252 S. K. m. 9) (5237 S. K. m. 109)
Dava: Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından hükümlü Ö.P.'ın hakkında 5237 sayılı TCK. nun uygulanıp uygulanamayacağı ile ilgili olarak Bergama Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.11.2005 gün ve 2003/178 Esas, 2003/167 sayılı ek kararın süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 5252 sayılı Yasanın 9/l. maddesi; 1 Haziran 2005 tarihinden önce kesinleşmiş hükümlerle ilgili olarak TCK. nun lehe olan hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde duruşma yapılmaksızın da karar verilebileceğini öngörmüşse de; sonradan yürürlüğe giren kanunla suçun unsurlarında, sair cezalandırılabilirle şartlarında, suçun karşılığında öngörülen ceza yaptırımlarında ve bir cezaya mahkum olmaya bağlı kanuni neticelerindeki değişikliklerin ve bunların uygulama olanaklarının değerlendirilebilmesi, olaya tatbik imkanı bulunan yasanın belirlenebilmesi, değişen temel ceza ve artırım indirim oranlan belirlenirken takdir hakkının isabetli kullanılabilmesi, her iki yasayla ilgili değerlendirme sonuçlarının denetime olanak verecek biçimde kararda gösterilmesi ve gerektiğinde kesinleşen önceki hükümde değişiklik yapılabilmesi için duruşma açılıp tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması, gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi,
Onbeş yaşını bitirmeyen mağdurenin rızası fiili hukuka uygun hale getirmeyeceğinden, kaçırılıp alıkonulmasının 5237 sayılı Yasanın 109/l,3-f, 5. maddelerine uyan suçu oluşturacağı da dikkate alınarak önceki ve sonraki kanun hükümleri ırza geçme ve alıkoyma suçları için ayrı ayrı uygulanarak lehe yasanın belirlenmesi yerine, içtima edilen cezanın karşılaştırılması ve ayrıca yeni yasaya göre alıkoyma eyleminin suç oluşturmayacağı kabul edildiği halde, bu suçla ilgili kesinleşen hükmün aynen infazına karar verilerek çelişkiye düşülmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gözetilerek CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.05.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy