(5237 S. K. m. 103/4) (5395 S. K. m. 23)
Dava: Kaçırma ve ırza geçme suçlarından hükümlü E.'ın hakkında 5237 sayılı TCK.nun uygulanıp uygulanamayacağı ile ilgili olarak Ç. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 7.11.2005 gün ve 2002/170 Esas, 2002/198 sayılı ek kararın süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davanın esasını çözen veya bunda değişiklik yapan sonuç kararların temyiz edilebileceği ve bu nedenle hükümlü müdafiinin isteminin temyiz niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
15 yaşından küçük mağduru tehdit etmek suretiyle nitelikli cinsel saldırı suçunu işleyen sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK. 103/4.maddesi ile artırılmaması ve bu şekilde noksan tayin edilen sonuç cezanın karşılaştırmaya esas alınması suretiyle hüküm kurulması,
Hükümlünün suç tarihindeki yaşı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu için öngörülen ceza miktarı nazara alındığında 15.7.2005 günlü Resmi Gazete de yayımlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 23. maddesinin hükümlü hakkında uygulanıp uygulanamayacağının takdir ve değerlendirilmesinin mahkemesince yapılması lüzumu,
Sonuç: Kanuna aykırı, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan ve infaz aşamasında verilen uyarlama kararında kazanılmış hakkın söz konusu olamayacağı dikkate alınarak hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy