(5237 S. K. m. 53, 212) (5252 S. K. m. 9) (5271 S. K. m. 325)
Dava: Nitelikli zimmet suçundan sanık N.'in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkumiyetine dair, Tokat Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 21/09/2005 gün ve 2005/154 Esas, 2005/221 Karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili ile sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ile sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5252 Sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve lehe olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK'nun 212. maddesindeki sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur şeklindeki düzenleme nedeniyle, olay tarihlerinde sanık N. tarafından tahsilat makbuzlarının alt ve üst nüshalarındaki rakam ve isimlerin farklı düzenlenmesi, dip koçanlarının tahrif edilerek okunamaz hale getirilmesi eylemlerinde sahtecilik suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılıp sahteciliğin varlığının kabulü halinde bu suçtan da mahkûmiyet hükmü kurularak sonucuna göre lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,
Sanık müdafiin mahkemece verilen ilk kararı temyiz ettiği ve kararın sanık lehine bozulduğu halde bozma sonrası yapılan yargılamada masraf oluşmasında sanığın bir kusuru bulunmadığı halde 5271 sayılı CMK'nun 325/3. maddesine aykırı olarak sanığa fazladan yargılama masrafı yükletilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, katılan vekili ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.09.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy