(5237 S. K. m. 252, 257) (765 S. K. m. 212)
Rüşvet alma ve bu suça aracılık etme suçundan hükümlüler Ahmet Halil, Mehmet Aziz ve Temel'in haklarında 5237 sayılı TCK. nun uygulanıp uygulanamayacağı ile ilgili olarak İstanbul İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.12.2005 ve 16.08.2005 gün ve 1995/356 Esas, 1998/187 sayılı ek kararların süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlüler müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
İstanbul İkinci Ağır Ceza Mahkemesinin hükümlüler Temel, Ahmet Halil ve Mehmet Aziz hakkında verilip kesinleşen önceki hükmü sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. na göre yeniden değerlendiren ve değişiklik yapan 16.08.2005 ve 15.12.2005 günlü ek kararları duruşma dışında dosya üzerinden verilmiş olsa bile temyiz edilebileceğinden hükümlü temel müdafiinin bu karara karşı verdiği 02.09.2005 günlü dilekçesinin temyiz niteliğinde olduğu, bu itibarla itiraz üzerine İstanbul Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinin verdiği 27.09.2005 günlü 2005/456 Müt. sayılı itirazın reddi kararının hukuken geçersiz bulunduğu ve CMK. nun 264. maddesi uyarınca hükümlü müdafiinin mercide yanılmasının başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı ve ayrıca hükümlüler Ahmet Halil ve Mehmet Aziz müdafiinin ve 07.02.2006 tarihinde tebliğ edilen kararları aynı gün temyiz ettiği nazara alınarak yapılan temyiz incelemesinde;
5252 sayılı yasanın 9/1. maddesi; 01 Haziran 2005 tarihinden önce kesinleşmiş hükümlerle ilgili olarak TCK. nun lehe olan hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde duruşma yapılmaksızın da karar verilebileceğini öngörmüşse de; sonradan yürürlüğe giren Kanunla suçun unsurlarında, sair cezalandırılabilirle şartlarında, suçun karşılığında öngörülen ceza yaptırımlarında ve bir cezaya mahkûm olmaya bağlı kanuni neticelerindeki değişikliklerin ve bunların uygulama olanaklarının değerlendirilebilmesi, olaya tatbik imkanı bulunan yasanın belirlenebilmesi, değişen temel ceza ve artırım indirim oranları belirlenirken takdir hakkının isabetli kullanılabilmesi, her iki yasayla İlgili değerlendirme sonuçlarının denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi ve gerektiğinde kesinleşen önceki hükümde değişiklik yapılabilmesi için duruşma açılıp tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması, gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi,
765 sayılı Yasanın 212. maddesinin bir ve ikinci fıkralarında basit ve nitelikli rüşvet alma suçlan ayrı ayrı düzenlenip yaptırım altına alındığı halde, 5237 sayılı TCK. nun rüşveti tanımlayan 252/3. maddesinde rüşvet, bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması İçin kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır denilerek sadece nitelikli rüşvete yer verildiği, kamu görevlisinin yapması gereken bir işi yapması ya da yapmaması gereken işi yapmaması için yarar sağlanmasının rüşvet suçu kapsamından çıkarıldığı, bu durumda kesinleşen mahkûmiyet kararına göre sabit görülen yapması gereken İşi yapmak için rüşvet alma bunun vasıtası olma eylemlerinin aynı yasanın 257/3. maddesinde düzenlenen görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlama ve buna iştirak mahiyetinde olduğunun düşünülmemesi.
Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen kararların belirtilen nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy