(5237 S. K. m. 62) (5271 S. K. m. 34, 147, 230) (5252 S. K. m. 9)
Irza geçme suçundan sanık Nasrettin'in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkumiyetine dair Mardin Birinci Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 06.10.2005 gün ve 2005/1 Esas, 2005/378 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık müdafiinin 06.10.2005 günü tefhim edilen hükme karşı, rahatsızlanması nedeniyle Mardin Devlet Hastanesi Baştabipliğinden aldığı 12.10.2005 tarihli ve 10 gün istirahatı içeren sağlık raporu bitiminde 21.10.2005 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz yasa yolu başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5252 sayılı Kanun'un 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddelerine aykırı olarak lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmeden ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmeden, soyut gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un lehe olduğunun kabulü,
Kabule göre de;
5271 sayılı CMK'nın 147. maddesi uyarınca susma hakkı bulunan sanığın savunmasının inkara yönelik bulunduğundan söz ederek yasal olmayan gerekçe ile 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy