(765 S. K. m. 212) (5237 S. K. m. 7, 250, 252, 257) (5252 S. K. m. 9) (5320 S. K. m. 8)
Sanığın, kendisine 250 YTL verilmesi halinde, 800-1000 YTL tutan harç masrafını kendilerine ödetmeyeceğine dair talebi karşısında, 250 YTL' yi vermeyi kabul eden ve bu durumda hukuken meşru zeminde bulunmayan müştekinin, sanığa yapması gereken işin yapılması için para vermesi şeklinde gerçekleşen eylemde, ikna suretiyle irtikap suçunun unsurları bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oluşu mahkemece kabul edilen, sanığın görevi gereği yapması gereken ipotek tesisi işlemini yapma karşılığında müştekiden 250 YTL isteyip alma şeklindeki eylemi, 765 sayılı Yasa'nın 212/1. maddesine göre suç tarihi itibariyle rüşvet almak suçunu oluşturduğu, 5237 sayılı TCK. nun 252. maddesinde rüşvet suçunun 765 sayılı Yasadan farklı olarak yalnızca, Kamu görevlisinin görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşmayla yarar sağlaması olarak düzenlediği ve bu durumda, 765 sayılı Yasanın 212/1. maddesinde düzenlenen yapılması gereken iş için menfaat sağlamanın 5237 sayılı Yasada rüşvet suçu olarak kabul edilmediği ve 257. maddedeki görevi kötüye kullanmak suçu vasfında bulunduğu; aynı yasanın 7/2. maddesine göre 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi gereğince yapılacak lehe yasa değerlendirmesinde karşılaştırmanın buna göre yapılması gerektiği halde eylemin 5237 sayılı Yasanın 252. maddesine uyduğunun kabulü ile irdeleme yapılıp lehe olan yasayı belirlemek suretiyle hüküm kurulması,
Kabulü göre de;
5252 sayılı Yasanın 6.maddesine göre, ağır hapis cezasının hapis cezasına ve aynı yasanın 5. maddesi gereği de ağır para cezasının adlı para cezasına dönüştürülmesi gerektiğinin gözetilmemesi.
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi de gözetilerek CMUK 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.05.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy