(5237 S. K. m. 43, 53, 62, 247, 248) (1412 S. K. m. 322)
Dava: Zimmet suçundan sanık H. O. E.'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkumiyetine dair Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.01.2008 gün ve 1995/65 Esas, 2008/2 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık ile müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava Yargıtay C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Özgü suçlardan olan zimmet suçundan hüküm kurulduğu halde, belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmayı düzenleyen TCK.'nun 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın asıl zimmet miktarı olan anaparayı kovuşturma aşamasında 28.11.2006 tarihinde kooperatifin hesabına posta havalesi ile göndererek ödeme iradesini ortaya koyduğu, lehe kabulle etkin pişmanlık hükümlerinden istifade ettirilmesi ve verilen cezasından 5237 sayılı TCK.'nun 248/2. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği halde, yazılı gerekçelerle hakkında bu maddenin uygulanmaması,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak bu hususta bir karar verilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdir ettiği temel ceza ve oranlarda gözetilip, asgari hadden uygulama yapılarak, 5237 sayılı TCK'nun 247/1, 43/1, 248/2, 62/1. maddeleri uyarınca sanığa verilen 5 sene 2 ay 15 gün hapis cezasının 3 yıl 5 ay 20 güne indirilmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılması suretiyle hükmün düzeltilerek ONANMASINA, 29.12.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy