(5237 S. K. m. 125, 253)
Dava: Rüşvet vermek suçundan sanıklar Y. Ö. ve Y. Ü.'ın yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkumiyetlerine dair Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.09.2007 gün ve 2007/234 Esas, 2007/283 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğnameyle daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Sanıkların, şüpheli hareketlerinden dolayı görevli polis memurları tarafından takibe alınarak, ellerinde kapı kilidini açma aparatına dönüştürülmüş 2 adet tokayla yakalandıkları, karakola götürülmek istendikleri sırada görevlilere 40 YTL. vererek serbest bırakılmalarını istedikleri, polis memurlarının aldıkları paraları geçici olarak muhafaza altına alıp sanıklarla birlikte Hırsızlık Büro Amirliğine intikal ettirdikleri, yapılan soruşturma sonunda, C. Savcılığınca sanıklar hakkında hırsızlık suçuna teşebbüsten dava açmaya yeterli kanıt bulunmadığından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin rüşvet verme suçunu oluşturmayacağı ancak, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı küçük düşürmeye yönelik hakaret suçunu oluşturacağının gözetilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 inci maddesi gözetilerek CMUK.nun 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın mahiyetine göre sanıkların bihakkın TAHLİYELERİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değillerse salıverilmeleri hususunun mahalline telle bildirilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 19.03.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy