(5271 S. K. m. 160, 231) (5237 S. K. m. 7, 53, 248) (1412 S. K. m. 321)
Dava: Zimmet suçundan sanık M. P.'in zimmete sebebiyet vermek suçundan sanıklar U. Y., T. Y.'ın öğrendiği suçu bildirmekte ihmal suçundan sanıklar M. A. O., E. E., U. Y.'ın ve resmi evrakta sahtecilik suçlarından sanıklar M. P., K. E.'in yapılan yargılanmaları sonucunda; sanıklar M. ve K.'a yüklenilen resmi evrakta sahtecilik eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun keza sanık T.'ın zimmete sebebiyet vermek suçundan beraetine ve eylemin öğrendiği suçu bildirmekte ihmal olarak kabulüyle mahkumiyetlerine, sair sanıkların ise atılı suçtan mahkumiyetlerine dair, Burdur Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.6.2006 tarih ve 2003/157 Esas, 2006/155 Karar s. hükmün süresi içerisinde Yargıtay'ca tetkiki sanıklar müdafileri tarafından dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Sanık M. P. hakkında zimmet suçundan kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiş ancak, 5271 s. CMK.nun 160. maddesi hükmüne göre soruşturmanın Cumhuriyet Başsavcılığına veya kolluk kuvvetlerine ihbar ve şikayetin yapıldığı anda başlayacağı gözetilerek ve zimmet suçuna konu miktarın sanık tarafından idari tahkikat sırasında ve soruşturma öncesinde ödenmiş olduğu anlaşılmış olmakla TCK.nun 248/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılması yerine 248/2. maddesine göre indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi ve 5237 s. TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasında belirtilen hak yoksunluğunun koşullu salıverme gününe kadar hükmedilebileceği gözetilmeden, infaz tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,
Kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık suçundan sanıklar M. ve K.'ın, öğrendiği suçu bildirmekte ihmal suçundan U., T., M. A. ve E.'in ve zimmete sebebiyet vermek suçundan sanık U.'un haklarında hükümden sonra 08.02.2008 gününde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca bu sanıklar yararına olan 5728 s. Yasanın 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için ön görülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 s. Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.05.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy