(5237 S. K. m. 7) (5271 S. K. m. 231)
Dava: Rüşvet alma suçundan sanık G. Y.'ın yapılan yargılanması sonunda; eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkumiyetine dair, Ordu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.05.2006 gün ve 2005/124 Esas, 2006/165 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi C. Savcısı, sanık G. Y. müdafii ve müşteki C. G. vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık G.'ya isnat olunan suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen müşteki sanık C.'in katılma talebinin 10.05.2006 tarihli celsede reddine dair kararda isabetsizlik bulunmadığından ve rüşvet verme suçundan kendisi hakkında verilen beraat kararını temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığından vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK. nun 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin C. Savcısı ve sanık G. Y. müdafiin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Karar: Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, C. Savcısı ve sanık G. Y. müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.07.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy