(2709 S. K. m. 141) (5271 S. K. m. 34, 230, 289)
Dava: Nitelikli zimmet suçundan sanık T. C.'un yapılan yargılanması sonunda; eyleminin görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkumiyetine dair, İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.04.2006 tarih ve 2002/396 Esas, 2004/166 Ek Karar s. hükmün süresi içerisinde Yargıtay'ca tetkiki sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 4. Ceza Dairesinin 24.03.2008 tarihli iade kararı ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Anayasanın 141, 5271 s. CMK.nun 34, 230 ve 289/g maddeleri uyarınca mahkeme kararları sanıkları, katılanı, C. Savcısını ve herkesi tatmin edecek, Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde olması, Yargıtay'ın gerekçelerde tutarlılık denetimi yapması ve bu açılardan mantıksal ve hukuksal bütünlüğün sağlanması için kararın dayandığı bütün verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların iddia, savunma ve sanık anlatımlarına ait değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması ilkelerine uyulmadan, önceki karara atıfla gerekçeden yoksun hüküm kurulması,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 s. Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy