(765 S. K. m. 416) (5237 S. K. m. 102)
Dava: Irza geçmeye teşebbüs suçundan sanık Soner İ.'nın yapılan yargılanması sonunda; eyleminin ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkumiyetine dair, K. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2006 gün ve 2005/108 Esas, 2006/276 Karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 765 sayılı Yasanın 416/2. maddesinde temel ceza ile azami had arasında, öğreti ve uygulamada makas olarak tabir edilen miktarın 2 yıl, 5237 sayılı TCK. nun 102/1. maddesinde ise 5 yıl süre olduğu, mahkemece lehe hükmün belirlenmesi bakımından yapılan değerlendirme sonucunda temel cezanın 1/2 oranında artırım yapılarak belirlendiği, aynı oranın 5237 sayılı Yasanın 102/1. maddesine uygulandığında ise artırım miktarının 2 yıl 6 ay olacağı, bu itibarla da 5237 sayılı yasanın açıkça aleyhe sonuç doğuracağından tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.
Sonuç: Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy