(5237 S. K. m. 53, 55, 247)
Dava: Zimmet suçundan sanık C. D.'nun yapılan yargılanması sonunda; atılı zimmet suçu irtikap niteliğinde görülerek mahkumiyetine dair İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 06.03.2007 gün ve 2006/84 Esas, 2007/11 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Sanığın TCK'nun 53/5. maddesi uyarınca 1. fıkrasının a bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması yerine yalnızca memuriyet yapmasından yasaklanmasına karar verilmesi,
12.06.2006 tarihli bozma ilamımızda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 55. maddenin uygulanmaması bozma nedeni olarak gösterilmişse de, Dairemizce de benimsenen YCGK'nun 16.12.2008 gün ve 2008/146-235 sayılı kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda zimmetin maddi konusunun karşılığını oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceğinin nazara alınamaması,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy