(4389 S. K. m. 22) (5271 S. K. m. 150, 151) (YCGK 15.04.2014 T. 2013/7-505 E. 2014/182 K.)
Dava: Zimmet suçundan sanıkların zimmet eylemleri görevi kötüye kullanmak suçu kabul edilerek zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine, diğer sanıkların ise 4389 sayılı Kanuna aykırılıktan mahkumiyetlerine dair, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 18.12.2007 gün ve 2006/38 Esas, 2007/317 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi O Yer C. Savcısı, sanıklar Y. ve M. ile sanıklar M., E. ve R. müdafiileri taraflarından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;
Sanıklar ile sanıklar müdafiilerin duruşmalı inceleme taleplerinin, sanıklara verilen ceza miktarı ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK. nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz incelemesinin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Karar: 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/3. maddesinde düzenlenen zimmet suçunun alt sınırı itibariyle 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektirmesi karşısında CMK. nun 150/3. maddesi uyarınca sanıklar M. E., M. K. Ü. ve R.'nin müdafiileri hazır bulunmadan ve aynı Kanunun 151/1. maddesi uyarınca işlem yapılarak müdafiilerin hazır bulunmaları sağlanmadan yokluklarında hüküm kurularak savunma haklarının kısıtlanması,
Sonuç: Kanuna aykırı, O Yer C. Savcısı, sanıklar Y. ve M. K. Ü. ile sanıklar M. E., E. ve R. müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.12.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy