(5237 S. K. m. 105)
Dava: Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık M. K.'ın yapılan yargılanması sonunda; eyleminin cinsel taciz suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkumiyetine dair, Tarsus Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.01.2007 gün ve 2006/312 Esas, 2007/22 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C. Başsavcılığının tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın vaki eylemlerinin mağdurenin ailesinden ayrılmasına neden olmadığı, buna karşılık sanığın aile içi ilişkiden kaynaklanan nüfuzunu kötüye kullanmak suretiyle eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşıldığı, bu itibarla 5237 sayılı yasanın 105/1. maddesi gereğince hüküm kurulup aynı yasanın 105/2. maddenin 1. cümlesi gereğince artırım yapılması gerekirken 105/2. maddesinin 2. cümlesi gereğince doğrudan hüküm kurulması,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK. nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy