(5237 S. K. m. 53, 58, 105) (1412 S. K. m. 305, 321) (5320 S. K. m. 8) (YCGK. 05.05.2009 T. 2009/2-2 E. 2009/115 K.)
Dava: Cinsel taciz suçundan sanık Ö.S.B.'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkumiyetine dair, Şefaatli Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 25.06.2007 gün ve 2007/10 Esas, 2007/79 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Sanığın daha evvel yargılamaya konu edilmekle kesintiye uğrayan eyleminden sonra cinsel taciz eylemini tek bir eylemle gerçekleştirdiğinin mağdure ve katılanın jandarmada verdikleri ifadelerinden anlaşılması karşısında tebliğnamede eylemin teselsül ettiği gerekçesiyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.'nun 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmolunması yerine sanığın kısa süreli hapis cezasının ertelenmiş olması şeklindeki isabetsiz gerekçe ile yazılı şekilde uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 05.05.2009 gün, 2009/2-2 Esas ve 2009/115 Karar sayılı kararında vurgulandığı gibi sanığın adli sicil kaydına konu olan Şefaatli Sulh Ceza Mahkemesi'nin 06.03.2006 tarih ve 2006/12 Esas, 2006/44 Karar sayılı ilamı ile tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK.'nun 305/2. maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı yasanın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK.'nun 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
Kabule göre de;
Hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY.'nın 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık müdafii n temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy