(5237 S. K. m. 103) (5271 S. K. m. 182, 185, 231, 232)
Dava: Çocuğun basit cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık M... M...'in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlarından mahkumiyetine dair, Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 28.06.2007 gün ve 2007/227 Esas, 2007/358 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dosyadaki nüfus kaydına nazaran sanığın onsekiz yaşından büyük olduğu, bu durumda CMK. nun 182/2-3 ve 185. maddelerine göre sadece genel ahlakın ve kamu güvenliğinin kesin olarak gerekli kıldığı hallerde, duruşmanın bir kısmının veya tamamının kapalı yapılmasına mahkemece karar verilebileceği ve hükmün ise açık duruşmada açıklanması gerektiği, mağdurenin yaşının küçüklüğünün tek başına duruşmanın gizli yapılmasını gerektirmediği gözetilmeden ve başkaca yasal gerekçe gösterilmeden 30.05.2007 günlü duruşmanın gizli yapılması ve hükmün de gizli tefhim edilmesi,
19.03.2007 tarihinde işlendiği anlaşılan suçun tarihinin hükmün başında 16.03.2007 olarak gösterilmesi suretiyle CMK. nun 232/2-c maddesine aykırı davranılması,
Katılan mağdure vekilinin duruşmalardaki beyanında özetle olaydan sonra psikolojik sarsıntı geçirdiği için okula gidemediğini, psikiyatrik tedavi gördüğünü, bunun ilerideki yaşamını etkileyecek derecede olduğunu, çocuk psikoloğu olduğu anlaşılan bilirkişinin mütalaasında ise olaydan etkilendiğini, psikolojisinin bozulmuş olduğunu ve bunun düzelmesinin çok zaman alacağını bildirmeleri karşısında suçun sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığının usulen araştırılıp sonucuna göre görevli mahkemenin ve uygulamanın belirlenmesi yerine noksan araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Cinsel istismarın, on iki yaşı içinde bulunan ve TCK. nun 103/1-a maddesi kapsamında olan çocuğa karşı zor kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesine rağmen sanığın cezasının aynı maddenin 4. fıkrasıyla artırılmaması,
Hükümden önce 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 23 ve 08.02.2008 tarihli 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK. nun 231. maddesi gözetilerek, konut dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından koşulların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği hususunun değerlendirilmesi lüzumuna uyulmaması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy