(5271 S. K. m. 34, 230, 231, 232) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Zimmet suçundan hükümlü İ. K. hakkında 5237 s. TCK.nun uygulanıp uygulanamayacağı ile ilgili olarak İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.06.2005 tarih ve 1996/322 Esas, 1998/243 Karar s. hükmün, hükümlü müdafii tarafından 19.02.2008 gününde temyizi üzere, aynı Mahkemece verilen 22.02.2008 tarih ve 2008/145 Müteferrik s. temyiz isteminin reddine dair kararın süresi içerisinde Yargıtay'ca tetkiki hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;
Hükümlü ve müdafiin gıyabında verilen 29.06.2005 tarihli ek kararın; vekille takip edilen işlerde vekile tebligat gerekirken, usulsüz olarak Tebligat Yasasının 35. maddesi uyarınca asile tebliğ edilmiş olmasına ve CGK.nun 07.11.2006 tarih ve 2006/213-229 s. kararında ayrıntılı açıklandığı üzere CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, ilgili kararda ise merciin gösterilmemesi nedeniyle, temyiz isteminin reddine dair 22.02.2008 tarih ve 2008/145 Müteferrik s. kararın kaldırılmasına 29.06.2005 tarihli uyarlama kararının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Karar: 5252 s. Kanunun 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddelerine aykırı olarak lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların tüm hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek biçimde kararda gösterilmesi, duruşma açılarak bütün bunların gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, hükümlü müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 s. Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.02.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy