(5237 S. K. m. 105) (YCGK. 03.02.2009 T. 2008/11-250 E. 2009/13 K.)
Dava: Söz atmak suçundan sanık V.D.'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkumiyetine dair, Muratlı Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 09.09.2008 gün ve 2005/163 Esas, 2008/78 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C. Başsavcılığı'ndan 23.02.2009 tarihli tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
01.06.2005 günü yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.'nun 105/1. maddesinde öngörülen adli para cezasının alt sınırı 5 gün olup, sanık lehine olarak lehe yasa değerlendirilmesinin buna göre yapılması yerine alt sınırın 90 güne çıkarılmasına dair 19.12.2006 tarihli 5560 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik nazara alınıp yazılı şekilde 765 sayılı TCK. hükümlerinin lehe olduğunun kabulü ile hüküm kurulması,
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 E. 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının bulunmadığı nazara alınmadan mahkemece mağdurun zarara uğradığı ve sanığın tazmine yanaşmadığı gibi yasal olmayan ve yetersiz gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy