(2659 S. K. m. 7, 23)
Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit ve çocuk düşürtmeye teşebbüs suçlarından sanık Ali Özkan'ın yapılan yargılanması sonunda; çocuk düşürtmeye teşebbüs suçundan beraetine, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarından mahkumiyetine dair, Ermenek Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.03.2009 gün ve 2008/15 Esas, 2009/16 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili, sanık ve müdafii ile O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş, sanık müdafiin incelemenin duruşmalı yapılmasını talep etmesi üzerine; dosya Yargıtay C. Başsavcılığının 23.06.2009 günlü tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle 07.10.2009 Çarşamba saat 14.00'e duruşma günü tayin olunarak sanık müdafine çağrı kağıdı gönderilmişti.
Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından M. Reis Koca hazır olduğu halde oturum açıldı.
Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde duruşmasız inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.
Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında çocuk düşürtmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen O Yer C.Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Sanığın kendisiyle evlenmeyeceğini, M. A. ile evlenmesini sağlayacağını söylemesi üzerine, sanık vasıtasıyla bu şahsa kaçan mağdurenin, 7 aylık hamile olduğunun anlaşılarak ailesine geri gönderilmesinden sonra olayın ortaya çıkması, sanığın aynı yerde değişik zamanlarda birden fazla gerçekleşen eylemlerinin devamı süresince mağdurenin cebir ve tehdit altında bulunmasının olası görülmemesi, mağdurenin zor iddiasının durumunu çevreye mazur göstermek düşüncesinin sonucu kabul edilmesi gerektiği ve eylemin zora dayalı olduğunu kabule yeterli kesin, inandırıcı ve kuşkudan uzak kanıt elde edilmediği gözetilerek, kayden 10.12.1989 doğumlu olan mağdurenin 02.11.1990 tarihinde nüfusa tescil edildiği, Konya Numune Hastanesinin 25.06.2007 günlü ve Adli Tıp Kurumu Konya Şube Müdürlüğünün 18.01.2008 günlü Sağlık Kurulu Raporlarında mağdurenin 19 yaşı içinde olduğunun bildirilmesine göre Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulundan görüş sorulmak suretiyle gerçek yaşının bilimsel biçimde saptanmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddeleri gereği usulüne uygun olarak teşekkül etmeyen ihtisas kurulu raporuna dayanılarak karar verilmesi,
Oluşa ve dosya içeriğince göre sanığın tehdit suçunu işlediğine dair kanıt bulunmadığı halde beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekili, sanık müdafii ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın mahiyetine göre tutuklu sanığın bihakkın tahliyesine, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değil ise salıverilmesi hususunun mahalline ivedilikle bildirilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 28.10.2009 tarihinde oybirliğiyle, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy