(5237 S. K. m. 102) (5235 S. K. m. 11, Geç. m. 1) (5271 S. K. m. 4) (765 S. K. m. 421)
Dava ve Karar: Sarkıntılık suçundan hükümlü A. K. hakkında 5237 sayılı TCK.nun uygulanıp uygulanmayacağı ile ilgili olarak Büyükçekmece 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 08.09.2008 gün ve 2001/1083 Esas, 2001/1450 Ek Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi Üst C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;
Sarkıntılık suçundan verilen 22.10.2001 günlü ilk mahkûmiyet hükmünün dairemizce onanarak kesinleşmesinden sonra, 5237 sayılı TCK.nun yürürlüğe girmesi ve Büyükçekmece C. Başsavcılığının 28.07.2007 tarihli yazısı ile uyarlama kararı verilmesinin istenmesi üzerine duruşma açılmadan 22.07.2005 tarih ve 2005/499 Müt. sayılı kararla 5237 sayılı TCK.nun lehe düzenleme içermediği gerekçesiyle kesinleşen hükmün aynen infazına karar verildiği, duruşma dışı verilmiş olsa dahi davanın esasını çözmesinden dolayı temyizi kabil olan bu kararda kanun yolu, süresi, mercii ve şekli gösterilmediği gibi hükümlüye tebliğ de edilmediği, bilahare yakalanan hükümlünün verdiği 31.10.2007 günlü dilekçenin anılan karara yönelik süresinde yapılmış temyiz isteği mahiyetinde olduğu nazara alınmadan yeniden duruşma açılarak kurulan son 08.09.2008 tarihli hüküm hukuki değerden yoksun olduğundan hükümlünün 31.10.2007 tarihli dilekçesi nedeniyle 22.08.2005 tarih ve 2005/499 Müteferrik sayılı karar üzerinden temyiz incelemesi yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
İddianame, mahkumiyet kararı ve dosya içeriği ile mağdurenin anlatımlarına nazaran sanığın işlediği iddia ve kabul edilen evine gitmekte olan mağdurenin arkasından yaklaşıp sarılma ve kalçasını tutuma eyleminin 765 sayılı Yasanın 421/2. maddesindeki sarkıntılık ve bedensel temas içermesi nedeniyle de 5237 sayılı TCK.nun 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçlarını oluşturacağı, öngörülen cezanın tür ve miktarı ile 5235 sayılı Yasanın 11. maddesi hükmüne göre yargılama görevinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu nazara alınarak aynı Yasanın geçici 1 ve CMK. nun 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy