(5320 S. K. m. 8) (1412 S. K. m. 311) (7201 S. K. m. 35) (5271 S. K. m. 231, 264)
Dava: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak ve kamu görevini usulsüz üstlenmek suçlarından sanığın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine ve kamu görevini usulsüz üstlenmek suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 8.4.2009 gün ve 2008/23 Esas, 2009/199 Karar sayılı hükmün eski hale getirme talebi ile birlikte Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş, bu istem aynı mahkemece verilen 26.10.2009 tarihli ek kararla reddedilmiş, bu karar da sanık tarafından temyiz edilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C. Başsavcılığının 5.5.2010 tarihli tebliğnamesi ve Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10.11.2010 gün ve 2010/7270-12974 Sayılı görevsizlik kararıyla daireye gönderilmekle incelendi;
5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 Sayılı C.M.U.K.nun 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olup Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 7.12.2010 gün, 2010/4-199 Esas ve 2010/49 Sayılı Kararında vurgulandığı gibi, daha önce yapılmış bir tebligat söz konusu olmayan adrese 7201 Sayılı Tebligat Yasası'nın 35. maddesine aykırı olarak gerekçeli kararın tebliğ edildiği, bu sebeple temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde yapıldığı kabul edilerek ve 26.10.2009 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin karar kaldırılarak 8.4.2009 gün ve 2008/23 Esas, 2009/199 Karar sayılı hükmün incelenmesine, bu itibarla sanığın hakkında kamu görevinin usulsüz olarak üstlenilmesi suçundan dolayı C.M.K.nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılma sına dair kararın aynı Yasanın 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olması sebebiyle C.M.K.nun 264. maddesi hükmü de gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinin itiraz olarak değerlendirilip mahallinde merciince bir karar verilmesi mümkün bulunduğundan inceleme dışı bırakılmasına, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın mağdure Duygu'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu cinsel amaçlı olduğu halde T.C.K.nun 109/5. maddesinin uygulanmaması,
T.C.K.nun 62. maddesi uyarınca sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama süresindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki etkileri gibi hususları içeren takdiri indirim nedenlerinin varlığı tartışılıp kararda gösterilmeden, yasal olmayan yetersiz gerekçe ile sanığın cezasından başkaca bir artırım ya da indirim yapılmasına takdiren yer olmadığına biçiminde karar verilmesi,
Sanığın mağdur A.'e karşı işlediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken C.M.K.nun 231/6'ncı bendinde öngörülen nesnel ve öznel koşulların bulunup bulunmadığı tartışılarak yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken yazılı şekildeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek C.M.U.K.nun 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 24.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy