(5237 S. K. m. 43, 204) (765 S. K. m. 339) (5271 S. K. m. 318)
Dava: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.02.2008 günlü 2007/9-230 Esas ve 2008/23 sayılı Kararı uyarınca tayin olunan ceza miktarı nazara alınarak sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1 inci maddesi gözetilerek CMUK'nın 318 inci maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık İ. A.'ın Osmaniye Merkez 7 Ocak İlköğretim Okulunun 08.01.2001'den itibaren maaş mutemedi olduğu, ek ders ücretlerine ve vergi iade bildirimlerine ait bordrolarını iki ayrı nüsha olarak hazırladığı, bunlardan okula bırakılan nüshaları gerçeğe uygun düzenlediği, Maliye'ye verilen suretin ve disket ortamında bankaya ibraz edilen ödeme listelerinin ise sanığın haksız menfaat teminine yarayacak şekilde miktarlarını değişik düzenleyerek okul müdürüne imzalatıp belgeleri Maliye'ye verdiği, Maliyenin kül halinde parayı okul hesabının olduğu İş Bankasına aktardığı, sanığın hesabına ödeme yapılacakları disketle bankaya bildirdiği, bu aşamada fazla yapılacak ödemelerin yatırılmasını istediği hesap numaralarını vererek okulun öğretmeni olmayan, bu nedenle ek ders ücreti almasına yasal olanak bulunmayan, eşi P. A.'la tanıdığı B. Ş. ve kendi adına 2005 yılı Ocak-Şubat-Mart-Nisan-Mayıs aylarına ait ek ders ücretleri tahakkuk ettirdiği, bu paraların 03.02.2005-15.06.2005 tarihleri arasında kendisinin ve bu yakınlarının banka hesaplarına ayrı ayrı aktararak 6.530,41 TL ek ders ücretini ve okulda öğretmen ve memur olarak çalışan 8 kişi adlarına 2004 yılına ait vergi indiriminden faydalanmak amacıyla herhangi bir bildirimde bulunmamalarına rağmen bu kişiler bildirimde bulunmuşlar gibi, yine 41 kişi vergi indiriminden faydalanmak amacıyla eksik bildirimde bulunmalarına rağmen sanık tarafından bu kişilerce tam bildirimde bulunulmuş gibi vergi indirimi tahakkuk ettirerek fazlaya ilişkin vergi iadelerini kendi hesabına aktarmak suretiyle 11.006,95 TL vergi iadesini aldığı, mahkemece sanığın eylemleri kül halinde zincirleme resmi evrakta sahtecilik niteliğinde görülerek bu suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de;
Sanığın gerçekleştirdiği eylemlerinde; yasal tevdi olmaması ve sanığın suça konu paralar üzerinde koruma, gözetim sorumluluğundan da söz edilemeyeceği nazara alındığında bu eylemlerinin, zincirleme resmi belgede sahtecilik ve zincirleme nitelikli dolandırıcılık suçlarını oluşturacağı gözetilmeden, kül halinde zincirleme resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğundan bahisle tek suçtan hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Sanığın zincirleme eylemlerinin 03.02.2005-02.06.2005 tarihleri arası yapıldığının belirtilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 204/2 ve 43 üncü maddelerine göre uygulama yapılması yerine, lehe yasa değerlendirmesi yapılarak 765 sayılı TCK'nın 339/1 inci maddesine göre hüküm kurulması;
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 inci maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy