(5237 S. K. m. 53, 141, 168, 252) (6352 S. K. m. 87, Geç. m. 2) (YCGK. 25.01.2011 T. 2010/6-259 E. 2011/6 K.)
Dava: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Adli emanette kayıtlı olan dava konusu paralar hakkında bir karar verilmesi mümkün bulunmuş, rüşvet vermeye teşebbüs suçunun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, fiilin diğer özellikleri, zararın ve tehlikenin ağırlığı, kastın yoğunluğu, suç sebepleri ve saikleri, failin amacı, geçmişi, şahsi ve sosyal durumu fiilden sonraki davranışları gibi hususların nazara alınması suretiyle sanık hakkında teşdit hükümlerinin uygulanması gerekirken alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak,
Dairemizce de benimsenen YCGK'nın 25.01.2011 gün ve 2010/6-259 Esas, 2011/6 sayılı Kararında belirtildiği üzere sanığın, suç tarihinde müşteki C. K.'nin yanına giderek cadde üzerinde oğlunun arkadaşı olduğunu ve borcu olduğunu belirtip ödeme yapacağı bahanesiyle, telefon numarasını yazmak için rızasıyla aldığı cüzdanından 850 TL parasını çalması eyleminin TCK'nın 141/1 inci maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu halde yazılı şekilde uygulama yapılması,
5237 sayılı Yasanın 168/1 inci maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin ikinci fıkrası da dikkate alındığında indirim oranının 1/2'den az olmaması gerektiği halde 1/3 oranında indirim yapılması,
5237 sayılı TCK'nın 53/3 üncü maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,
Tekerrüre esas alınan Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 2000/572 Esas, 2000/1054 Karar sayılı 1 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin ilamın Yalova Ağır Ceza Mahkemesine değil, Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesine ait olup, 01.11.2004 tarihinde infaz edildiği ve 5237 sayılı TCK'nın 58/2-b maddesi uyarınca infaz tarihinden 3 yıllık süre geçtikten sonra sanığın yeniden suç işlemesi nedeniyle bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Hükümden sonra 05.07.2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 87 nci maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 252 nci maddesinde değişiklik yapılması karşısında, 6352 sayılı Yasanın geçici 2 nci maddesi de dikkate alınarak mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 s. Kanunun 8/1 inci maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy