(5237 S. K. m. 53, 247)
Dava: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında aynı Yasanın 53/5 inci maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 01.11.2011 gün ve 2011/7-210-2011/218 ve 27.01.2009 tarih ve 2008/7-151-2009/9 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, nitelikli zimmet suçundaki hileli davranışların, fiilin ortaya çıkmamasını sağlamaya yönelik olmasının yanında, bu sonucu gerçekleştirmeye elverişli olacak nitelikte yoğun ve aldatıcı olması gerektiği, kaba, herkes tarafından anlaşılabilir ve özünde aldatıcı niteliği bulunmayan bir davranışın hileli bir davranış olarak değerlendirilemeyeceğinin kabul edilmesine göre; Müfettişler tarafından düzenlenen suç duyurusunun 3. sayfasında 2004 yılında çekilen avanstan fazla tutarda gider kaydının bulunması nedeniyle oluşan tereddüt üzerine yapılan araştırmada faturaların/harcama belgelerinin tek tek incelenmesinde sonraki yıllarda ödenmek üzere borç olarak alınamayacak türden oldukları, söz konusu belgelerin telefon tahsilat makbuzu, banka dekontu, akaryakıt alım faturaları, gider pusulaları ve bedeli tahsil edilmiş faturalar olmaları karşısında bu belgelerin borç yapılmak suretiyle alınamayacak olmaları nedeniyle 2005, 2006 ve 2007 yıllarındaki avans açıklarını izahtan yoksun olduğunun ifade edilmesi, yine anılan suç duyurusunun 10 ve 11 sayfalarında ilgilinin amirlerinin tutulması gereken defterlerin tam ve zamanında tutulmasını sağlamadıkları, yıl içerisinde ve yıl sonunda bankadan çekilen paralar ve defter-harcama belgeleri karşılaştırması yapmadıkları, harcamalar bakımından öncelikle komisyon kararı alınması gerekirken uygulamada komisyonun harcama öncesinde toplanamaması, harcama öncesinde karar alınmaması ve kendisine harcama komisyonu kararı olup olmadığına bakılmaksızın yazılı olarak bankadan para çekme yetkisi verilip, denetim ve kontrolünün yapılmaması hususlarının ilgilinin paraları şahsi harcamalarında kullanmasını kolaylaştırmasının ifade edilmesi ve zimmetin denetimde ortaya çıkarılması karşısında nitelikli zimmet suçundaki hileli davranışların ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan verilen cezanın TCK'nın 247/2 nci maddesiyle artırılması,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 s. Kanunun 8/1 inci maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy