(4603 S. K. m. 1) (765 S. K. m. 202) (4389 S. K. m. 22) (5411 S. K. m. 160) (5237 S. K. m. 53, 212) (YCGK. 04.05.2010 T. 2009/7-223 E. 2010/104 K.) (YCGK. 08.02.2005 T. 2004/5-146 E. 2005/7 K.)
Dava: Zimmet ve bu suça iştirak etmekten sanıklar H. S. K.ve O. A.'ün yapılan yargılanmaları sonunda; zimmet suçundan sanık H.'nın mahkumiyetine ve zimmet suçuna iştirak etmekten sanık O.'ın beraetine dair, Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.5.2010 gün ve 2001/188 Esas, 2010/100 Karar sayılı hükümlerin katılan vekili ve sanık H. müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle 18.5.2011 Çarşamba saat 13.30'a duruşma günü tayin olunarak sanık H. müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.
Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C. Savcılarından H. Altıntaş hazır olduğu halde oturum açıldı.
Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnameye dayanarak sanık H. S. K.adına gelen vekili huzura alınarak duruşmaya başlandı.
Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık hakkında duruşmalı inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu. Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.
Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi. Yargıtay C.Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.
Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşma 1.6.2011 Çarşamba saat 13.30'a bırakılmıştı. Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak,
Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 4.5.2010 gün ve 2009/7-223 Esas, 2010/104 Karar ve 8.2.2005 gün ve 2004/5-146 Esas, 2005/7 Sayılı kararlarında vurgulandığı üzere; 25.11.2000 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4603 Sayılı Kanunun 1. maddesinin 2 ve 5. fıkraları uyarınca, Türkiye Halk Bankası, T.C. Ziraat Bankası ve T.C. Emlak Bankası ile birlikte özel hukuk statüsüne tabi tutularak, anonim şirket haline dönüştürülmek suretiyle, personeli hakkında 233 ve 399 Sayılı K.H.K.Ierin uygulanması olanağı ortadan kaldırılmış, bu suretle de anılan banka personelinin memur gibi cezalandırılmaları olanaksız hale getirilerek, bu personelin zimmet ve nitelikli zimmet eylemleri nedeniyle, 765 Sayılı T.C.K.'nun 202. maddesinin tatbik yeteneği ortadan kaldırılmış ise de, anılan değişiklikle, banka mensuplarının bu tür eylemleri, suç olmaktan çıkarılmamış, banka aleyhine gerçekleştirdikleri zimmet ya da nitelikli zimmet eylemleri 4389 Sayılı Bankalar Yasasının 22. maddesinin 3. fıkrası ve 1.11.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5411 Sayılı Bankacılık Yasasının 160. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile yaptırım altına alınmış olması karşısında 25.11.2000 tarihinden itibaren söz konusu banka personelinin zimmet suçlarında 4389 Sayılı Kanunun 22 ve 5411 Sayılı Kanunun 160. maddeleri, 25.11.2000 tarihinden önce işlenen zimmet suçlarında ise 4389 ve 5411 Sayılı Yasaların anılan maddeleri ile 765 Sayılı T.C.K.nın 202. maddesi uyarınca değerlendirme yapılmasının zorunlu olması ve mevcut olayda sanığın eylemlerinin 2001 yılında sona erdiği gözetildiğinde 4389 Sayılı Kanunun 22 ve 5411 Sayılı Kanunun 160. maddeleri karşılaştırılıp lehe olan Yasanın belirlenip hüküm kurulması gerekirken uygulanma olanağı bulunmayan 5237 Sayılı Kanun uyarınca yazılı şekilde hüküm tesisi,
T.C. Ziraat (Emlak) Bankası gişe memuru olan sanık H.'nın mudilerin hesaplarında oynamalar yapmak ve sahte ödeme fişleri düzenlemek suretiyle zimmetine geçirdiği paralardan 13.5.1996 ila 29.3.2000 tarihleri arasında olmak üzere muhtelif tarihlerde eniştesi olan sanık O.'ın banka hesaplarına 15.600 DEM ve 9.457.000.000 TL.yi havale ettiği nazara alındığında, sanık O.'ın sanık H. ile birlikte hareket ettiğinin kabulüyle zimmet eylemlerine yardım etmekten mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
5237 Sayılı T.C.K.'nun 212. maddesindeki sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur şeklindeki düzenleme uyarınca, T.C. Ziraat (Emlak) Bankası gişe memuru olan sanık H.'nın mudilerin hesaplarında oynamalar yapma ve sahte ödeme fişleri düzenlemek suretiyle gerçekleştirdiği kabul edilen söz konusu eylemlerinde sahtecilik suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ile sahteciliğin varlığının kabulü halinde bu suçtan da mahkûmiyet hükmü kurularak lehe yasa karşılaştırmasının buna göre yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve 5237 Sayılı T.C.K.'nun 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle zimmet suçunu işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca açık ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde bu belirtilen hak ve yetkiyi kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık H. müdafiin temyiz itirazları ve duruşmalı inceleme sırasındaki savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek C.M.U.K.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy