(5271 S. K. m. 34, 40, 231, 232, 253) (5237 S. K. m. 7) (5320 S. K. m. 8)
Dava: Reşit olmayan mağdureyle cinsi münasebette bulunmak suçundan sanık V. Ş.'in yapılan yargılanması sonunda; eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki olarak kabulüyle mahkumiyetine ve temyiz talebinin reddine dair, Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.06.2006 gün ve 2006/67 Esas, 2006/353 Karar sayılı hükmün ve 05.12.2006 gün ve 2006/67 Esas, 2006/353 sayılı kararın süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;
CGK.nun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı kararında ayrıntısı açıklandığı üzere CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açık ve doğru olarak gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Yasanın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, 06.06.2006 günlü kararda kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri tam olarak gösterilmemiş olduğundan usul hükümlerine aykırı davranıldığı, bu itibarla Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen temyiz talebinin reddine dair 05.12.2006 gün ve 2006/67 Esas, 2006/353 sayılı kararının kaldırılmasına ve sanık müdafiin 07.11.2006 tarihli dilekçesiyle yaptığı başvurunun süresinde yapılan temyiz istemi niteliğinde olduğunun kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Karar: Sanığın işlediği kabul olunan reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun kovuşturması şikayete bağlı olup uzlaşma kapsamında kaldığı, 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmekle birlikte atılı suçun aleyhe düzenleme getiren bu değişiklikten önce gerçekleştiği ve 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi dikkate alınarak kovuşturma şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden öncelikle CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma girişiminde bulunulması, uzlaştırma işleminin sonuçsuz kalması durumunda, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy