(5237 S. K. m. 53) (5252 S. K. m. 9) (5271 S. K. m. 34, 230)
Dava: Irza geçme suçundan sanık N. Y.'ın yapılan yargılanması sonunda; eyleminin ırza geçmeye teşebbüs suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkumiyetine dair Eyüp 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.10.2005 gün ve 2004/508 Esas, 2005/369 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK'nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gösterilmemesi,
Kabule göre de;
Sanık hakkında 765 sayılı Yasa lehe kabul edilerek hüküm kurulduğu halde fer'i cezaların tayini sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi yazılmak suretiyle karma uygulama yapılması,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy