(5237 S. K. m. 53, 247) (5271 S. K. m. 230) (YHGK 25.01.2011 T. 2010/7-192 E. 2011/1 K.)
Dava ve Karar: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5 inci maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Tüm dosya kapsamına göre zimmet kabul edilen meblağların tediye fişiyle ödendiğinin belirlenmesi karşısında, anılan belgelerin kim tarafından düzenlendiği tespit edilerek karar yerinde tartışılmadan, sanık Gülsüm'ün 01/09/1998 tarihinde göreve başladığı, zimmet kabul edilen işlemlerin yapıldığı tarihte görevde bulunmadığı gözetilmeden, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2010/7-192 Esas, 2011/1 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK'nın 230/1-c maddesine aykırı biçimde sanıkların zimmet suçunu ne şekilde işledikleri hususunda delillerle varılan sonuç arasındaki dosya kapsamına uygun, mantıksal ve hukuksal bağ kurulmadan mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Kabule göre de;
5237 sayılı TCK'nın 53/3 üncü maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileriyle ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1 inci maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy