(5252 S. K. m. 9) (5237 S. K. m. 158) (1412 S. K. m. 321)
Dava: Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Karar: Suç tarihinin haksız menfaatin elde edildiği 9-10.11.2004 olmasına rağmen karar başlığında 2004 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir hata olarak görülmekle yapılan incelemede;
Kararın gerekçe bölümünde; 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3 üncü maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasayla sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerektiği cihetle, bu ilkelere uyulmadan ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan gerekçeden yoksun olarak denetime olanak vermeyecek şekilde soyut ifadelerle, yazılı şekilde, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun lehe olduğundan bahisle hüküm kurulması,
Kabule göre;
Sanığın bankayı aracı kılmak suretiyle dolandırıcılık suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f maddesi yerine aynı kanunun 158/1-e maddesi hükmü uyarınca hüküm kurulması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanık ile C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 inci maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy