(5237 S. K. m. 37, 40, 155, 247, 257)
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Tasfiye halinde (S.S.A.M.)Yapı Kooperatifinin yönetim kurulu başkanı (S.) ile yönetim kurulu üyeleri (B.) ve (H.)'in, suç tarihi olan 2003 yılında denetleme kurulu üyeliği ve aynı zamanda Belediyede Mali Hizmetler Müdürlüğü görevi yapan sanık (A.O.A.)'e kooperatifin kanalizasyon işlemlerinin yapılması için 20.000 TL parayı vermelerine rağmen, kanalizasyon hattının 2008 yılında halen kaçak ve izinsiz olduğu, işlemlerin yapılmadığı ve paranın kuruma intikaline dair belge ibraz edemedikleri, dolayısıyla bu paranın anılan iş için (A.) Belediyesine yatırılmayarak sanıklar tarafından zimmetlerine geçirildiği kabul edilerek mahkumiyetlerine karar verildiği, dosyadaki bilgi, belge ve beyanlara nazaran kooperatifin 14/08/2004 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında tasfiye kararı almasına rağmen suça konu meblağın belediyeye yatırılması için 2003 yılında üyelerin verdiği aidatlardan temin edildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki toplanan paranın site aidatı olduğu şeklindeki tespitin yerinde olmadığı, ancak sanıklar (B.), (S.) ve (H.)'in birbirlerini doğrular beyanları ve tanık ifadelerine göre; belediye tarafından 26.000 TL para istenmesi üzerine indirim yaptırmak ve konuyu görüşmek amacıyla Belediye Başkanı (S.Ç.) ile konuştukları ve bu konuşmanın tanık olarak dinlenen başkan tarafından da doğrulandığı, sanıkları Mali Hizmetler Müdürü sanık (A.O.A.)'a yönlendirmesi üzerine 20.000 TL'ye anlaştıkları ve dosyada mevcut el yazısı ile yazmış olduğu taksitlendirme cetvelini sanıklara verdiği, sanıklar (S.) ve (B.)'nin savunmasına göre de bu paranın (A.O.A.)'ye Belediye hesaplarına intikal ettirmesi için 2003 yılında verildiği ve bu tarihten itibaren kooperatif kanalizasyonu kullandığı halde kaçak olduğundan bahisle 2008 yılına kadar bir yaptırım uygulanmamış olmasının da savunmayı doğruladığı keza sanık (H.)'in parasal işlerle ilgisinin olmadığı, ödemeyi diğer üyelerin yaptığı hususları nazara alınarak sanık (H.)'in atılı suçtan beraetine, diğer yönetim kurulu üyeleri (B.) ve (S.)'in ise parayı zimmetlerine geçirdiklerine dair yeterli delil bulunmadığı ancak verdikleri paranın makbuzunu almamalarının görevi ihmal suçunu oluşturacağı, sanık (A.O.A.)'nin ise kooperatif denetim kurulu üyesi sıfatıyla aldığı parayı Belediyeye intikal ettirmeyerek emniyeti suistimal suçunu işlediği anlaşıldığı halde suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması,
Kabule göre de;
Sanık (A.O.A.)'m'n kooperatifin yönetim kurulunda görevli olmaması karşısında, lehe kabul edilen 5237 sayılı TCK'ya göre özgü suç olan zimmet suçuna ancak aynı Yasanın 40/2. maddesine göre iştirak edebileceği nazara alınmadan aynı Yasanın 37. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar ve müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy