(2918 S. K. m. 36, 44, Ek m. 11) (5237 S. K. m. 53, 250) (5271 S. K. m. 237, 260) (3628 S. K. m. 18) (6352 S. K. Geç. m. 2) (YCGK 18.09.2012 T. 2012/5-420 E. 2012/1771 K.)
Dava ve Karar: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin 30/10/2012 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca Hazinenin katılma talebinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün 2012/420 E. 2012/1771 K. sayılı kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından aynı Kanunun irtikap suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Trafik uygulaması sırasında sürücü belgesinin bulunmadığı tespit edilen katılanın geçerli bir sürücü belgesi bulunup bulunmadığının araştırılması, geçerli sürücü belgesi bulunmaması halinde 2918 sayılı Yasanın 36. maddesi; sürücü belgesi olmasına rağmen yanında bulundurmadığının anlaşılması halinde ise aynı Yasanın 44. maddesi gereğince cezai işlem uygulanması gerekirken, sanıkların hakkında işlem yapılmamasını temin amacıyla katılandan aldıkları 50 TL karşılığında herhangi bir ceza uygulaması yapmadıklarının anlaşılmasına göre eylemde ikna suretiyle irtikap suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı ve rüşvet almak suçunun gerçekleştiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kabule göre de;
Halen yürürlükte olan 2918 sayılı Yasanın Ek 11. maddesi gereğince trafik polisi olup suç tutanağı düzenleme yetkisi bulunan sanıklar hakkında hükmolunan cezaların yarı oranında artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Suçu 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesinde belirtilen hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanıklar hakkında 53/5. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkilerin tamamının kullanılmasının yasaklanması yerine infazda tereddüt de oluşturacak şekilde "hapis cezasının infazından sonra işlemek üzere sanıkların takdiren ikişer yıl süreyle kamu görevi üstlenmelerinin yasaklanmalarına" karar verilmesi,
Hükümden sonra 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 86. maddesi ile TCK'nın 250. maddesine eklenen 4. fıkraya göre; irtikap edilen menfaatin değeri ve mağdurun ekonomik durumu gözönünde bulundurularak cezada yarı oranına kadar indirim yapılması mümkün hale geldiğinden sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık Ömer Uzun müdafii, sanık Halil Arıkan ve katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2013 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy