(5237 S. K. m. 53, 63, 257) (1163 S. K. m. 62, 66, Ek m. 2)
Dava: Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle sanık B. A. yönünden duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Karar: Sanıklar A. U., E. Ö., U. K. hakkında denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Bilirkişi raporlarıyla İ. R. Ö. hakkındaki dava ve karar içeriğine, hayatın olağan akışına, olayın oluş biçimine, zimmet suçunun işlendiği uzunca zaman süreci içindeki eylemlerle ilgili herhangi bir ihbar, uyarı, denetim veya şikayette bulunmamalarına göre yönetim kurulu üyesi olan sanık E. Ö.'nun eylemlerinin T.C.K.nun 257/2. maddesine uyan suçu, denetim kurulu üyesi olan sanıklar A. U. ve U. K.'nın eylemlerinin ise adı geçenlerin 1163 Sayılı Kooperatifler Kanununun 62. maddesinde gösterilen kimselerden olmamaları sebebiyle anılan Kanunun 66/1. maddesi yollamasıyla ek-2/3. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde beraat kararları verilmesi;
Sanık B. A. hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın suçu birlikte işlediği kabul edilen ve mahkumiyetine dair hüküm daha önce kesinleşmiş olan İ. R. Ö. hakkındaki dava dosyası getirtilerek incelendikten sonra suçun işleniş şeklinin ve zimmet miktarının aynı kabul edilmesi de dikkate alındığında hakkında İ. R. Ö.'e verilen cezadan daha ağır temel cezaya hükmedilmesine dayanak oluşturan kabul ve nedenlerin denetime imkan verecek şekilde karar yerinde gösterilmemesi ve gerekçesiz olarak aynı konumda olduğu kabul edilen kişiler hakkında farklı cezalar tayinine neden olunması,
Suçun 5237 Sayılı T.C.K.nın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5 maddesinin uygulanmaması,
Sanığın Türkiye'ye iade edilmek üzere Amerika Birleşik Devletlerinde tutuklandığı 2.7.2012 tarihinden itibaren tutuklulukta geçirdiği tüm sürelerin 5237 Sayılı T.C.K.nın 63. maddesi gereğince cezasından indirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kendisini vekille temsil ettiren katılan Ü. N. D. lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık müdafiiyle katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek C.M.U.K.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 24.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy