(5271 S. K. m. 260) (5237 S. K. m. 53)
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
CMK'nın 260/1. maddesine göre zimmet suçundan açılan kamu davalarına katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün süresi içinde vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanunun 18. maddesindeki "...Hazine avukatının yazılı başvuruda bulunması halinde Maliye Bakanlığı, başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır." düzenlemesinin verdiği yetkiye ve CMK'nın 237/2. maddesine dayanılarak Hazinenin sadece zimmet suçundan açılan kamu davasına katılan olarak KABULÜNE, sanıklar ... ve ...... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan açılan kamu davasında doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, bu nedenle hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılan Hazinenin vekili aracılığıyla bu suça yönelen temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, başvurularının kapsamına göre incelemenin, katılanlar PTT Genel Müdürlüğü vekili ile ...'in tüm hükümlere, katılan Hazine vekilinin ise zimmet suçundan verilen beraat ve mahkumiyet hükümlerine, O yer Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükmüne, sanık ......'ın kendisi hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine, sanıklar ... ve ...... müdafilerin ise müvekkilleri hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla SINIRLI OLARAK YAPILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükümleri ile sanıklar ... ve ...... hakkında zimmet ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mahkumiyet hükümleri yönünden TCK'nın 53/1. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüş, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-c maddesine göre kamu görevlisi olan, diğer sanık ... tarafından hizmetin gerekleri gerekçesi ile sözlü olarak otomasyon gişesinde görevlendirilen, görevlendirilmesine yasal engel bulunmayan ve fiilen de bu işi yapan sanık ......'ın zimmet suçunun asli faili olarak TCK'nın 37. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre mahkumiyet hükümleri açısından sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık ...'nın zimmet suçunu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edildiği halde, hakkında bu suçtan kurulan hükümde aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanması sırasında sadece bu bentteki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüde yol açacak şekilde diğer bentlerdeki hak ve yetkilerden de yoksunluğa hükmolunması,
2-Sanık ...'nın kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu, sanık ......'ın da zimmet ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarını TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işledikleri kabul edildiği halde, haklarında bu suçlar açısından da aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Kanuna aykırı, katılanlar PTT Genel Müdürlüğü ve Hazine vekilleri, katılan ..., sanıklar ... ve ...... müdafileri ile sanık ......'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 2, 3, 4 ve 5 no'lu bentlerinde yer alan mahkumiyet hükümlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkemenin ceza tayinine yönelik takdir ve uygulaması da dikkate alınarak aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca, hükmün 2 no'lu bendindeki hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin 7. fıkrasının "Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanığın, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca 15 yıl süre ile 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına'' şeklinde değiştirilmesi, hükmün 3 ve 5 no'lu bentlerine "Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanığın, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün süre ile 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına'', hükmün 4 no'lu bendine ise "Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanığın, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay süre ile 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan, sanıklar Nesim ve Ecvet hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükümleri açısından re'sen de temyize tabi bulunan, hükmün 2, 3, 4 ve 5 no'lu bentlerindeki mahkumiyet hükümlerinin DÜZELTİLEREK, delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle diğer sanıklar hakkında verilen hükmün 1 no'lu bendindeki beraat hükümlerinin ise DOĞRUDAN ONANMASINA,
Sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Sanığın hükümden sonra 08/06/2014 tarihinde öldüğü UYAP sisteminden temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, bu husus mahallinde araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, katılanlar Hazine ve PTT Genel Müdürlüğü vekillerinin ve katılan ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 06/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)