(5237 S. K. m. 40)
Dava ve Karar: Mahalli mahkemece sanıklardan ... ve ... haklarında Dairemizin 24/09/2014 tarihli bozma ilamı sonrasında zimmet suçundan verilen beraat hükümlerinin katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay C.Başsavcılığının 26/04/2018 tarihli ve 5-2015/261044 sayılı tebliğnamesi ile, diğer taraftan yargılama konusu olay hakkında sanık .... hakkında yapılan yargılama sonunda nitelikli zimmet suçundan mahkumiyetine dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/07/2013 tarihli ve 2013/311 Esas, 2013/310 sayılı Kararın sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24/09/2014 tarihli ve 2014/4182 Esas, 2014/8954 Karar sayılı ilamı ile onanması yönündeki kararına karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 04/12/2020 tarihli ve KD-2013/279322 sayılı yazısı ile itiraz isteminde bulunulduğu ve dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, dosya incelendi;
Yargıtay C.Başsavcılığının itiraz sebebi yerinde görüldüğünden itirazın KABULÜNE, Dairemizin 24/09/2014 tarihli ve 2014/4182 Esas, 2014/8954 sayılı Kararının sanık ... yönünden KALDIRILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 40/2. maddesi uyarınca özgü suç niteliğindeki zimmet suçunda ancak özel faillik niteliği taşıyan kişilerin fail olabilmesi ve bu suçun işlenişine iştirak eden diğer kişilerin azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulmasının mümkün olması karşısında; sanık ... yönünden azmettiren olarak cezai sorumluluğuna gidilebilmesi için zimmet eylemine ne şekilde katıldığının açıkça tespit edilmesinde zorunluluk bulunduğu, azmettirmenin, belli bir suç işleme hususunda henüz bir düşüncesi olmayan kişide, bir başkası tarafından suç işleme kararının oluşmasının sağlanması olarak kabul edilmesine göre özgü suç failinde zimmet iradesi yokken başkası tarafından zimmet eyleminin gerçekleştirilmesi yönünden teklifte bulunulmadığı sürece fiilin azmettirme olarak nitelendirilemeyeceği, kooperatif yönetiminde yer alan özgü suç faili sanıklarla aralarındaki ilişki açıkça tespit edilemediği müddetçe bu durumdaki faillerin yardım eden olarak sorumlu tutulması gerektiği, dosya kapsamına göre .... Konut Yapı Kooperatifinin başkanı olan ...'nın adı geçen kooperatifin faaliyetleri için arsa arayışı üzerine emlakçılık yapan ve arkadaşlığı bulunan sanık ...'ın 12/03/2007 tarihinde 38.500,00 TL'ye aldığı Kayseri İli .... Mahallesi 24 pafta 3348 parselde bulunan taşınmazın kooperatife satılması konusunda adı geçenle anlaştığı, 05/08/2008 tarihinde taşınmazın 45.500,00 TL bedelle sanık ...'a satıldığı, 18/08/2008 tarihinde ise bu kişi tarafından 1.075.000,00 TL'ye kooperatifi temsile yetkili olan ... ve ...'ın imzasını taşıyan belgelerle kooperatife satışının yapıldığı, akabinde kooperatife ait çeklerle satın alma bedelinin ...'a ödendiği, suç tarihi itibarıyla taşınmazın gerçek değerinin 193.383,93 TL olduğu, hükme esas alınan itibara değer 03/02/2012 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği üzere taşınmazın satış değerinden gerçek değerinin çıkarılması sonucu tespit edilen 880.616,07 TL'nin sanık ... tarafından mal edinildiği kabul edilen somut olayda; sanık ...'ın eyleminin dinlenen tanık beyanlarına, sanık savunmalarına ve dosya kapsamına göre azmettiren olarak kabulüne yeterli delil bulunmadığı ve zimmet suçuna yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık ... müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 08/07/2013 tarihli hükmün sanık ... yönünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının 2 no'lu bendinden sonra gelmek üzere ''TCK'nın 39/1. maddesi gereğince sanık ...'ın cezasından 1/2 oranında indirim yapılarak 6 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,'' ibaresinin hüküm fıkrasına eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK, delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar ... ve ... haklarında verilen beraat hükümleri usul ve yasaya uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle 29/12/2014 tarihli hükümlerin ise DOĞRUDAN ONANMASINA 20/01/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)