(634 S. K. m. 20, 37, 39) (818 S. K. 126) (2004 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasındaki 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası uyarınca ortak giderlerden davalıların payına düşen paranın tahsili ve icra takibine yapılan itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Dava konusu paranın yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine, davalılar tarafından vaki itirazın iptaline dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dosyada mevcut delil ve belgelerle karar yerinde açıklanan gerekçelere göre davalılar vekilinin gerek göreve dokunan gerekse zamanaşımı ile diğer hususlara ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden,
Sonuç: Reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, oybirliği ile karar verildi.
KARŞI OY YAZISI
Kat mülkiyeti kurulmuş olan taşınmaz mallarda paydaşlar arasında kanunun öngördüğü esaslar dairesinde daimi bir hukuki münasebet vardır.
Kat maliklerinden her biri ana gayrimenkulün genel giderlerini ve bunun için işletme projesinde belirtilen avans payını ödemekle yükümlüdür.
Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 37. maddesine göre avanslar bir yıllık yönetim için paydaşların tahmini giderlerle diğer muhtemel masrafları karşılamak üzere işletme projesinde belirtilen katılma payıdır. Aynı kanunun 39. maddesi gereğince de yönetim planında yazılı zamanlarda eğer böyle bir zaman belirtilmemişse her takvim yılının birinci ayı içinde yönetici kat malikleri kuruluna, ana gayrimenkul dolayısıyla o tarihe kadar elde edilen gelirlerin ve yapılmış olan giderlerin hesabını vermekle yükümlüdür. Verilecek bu hesapta her kat malikinin borcu veya bakiye alacağının da belirtilmiş olması gerekir.
Şu hale göre avanslar ait olduğu ay içinde, fiilen sarf edilmiş giderler ise en geç yöneticinin 39. madde gereğince hesap verdiği günde muacceliyet kasbederek ödenmesi icabeder.
Bu itibarla kat maliklerinin ödemekle yükümlü oldukları gerçek giderler veya avans payları devri, yani muayyen zamanlarda tediyesi meşrut bir borçtur.
Muayyen zamanlarda tediyesi meşrut aidat hakkındaki davalar ise Borçlar Kanunu'nun 126/1. maddesi gereğince beş senelik zamanaşımına tabidir.
Bu nedenlerle genel giderlere katılma payının tahsili için açılmış olan davaların on yıllık zamanaşımı tabi olduğu hakkındaki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Full & Egal Universal Law Academy