(634 S. K. m. 38, 39) (818 S. K. m. 386, 392)
Dava: Taraflar arasındaki 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası uyarınca, eski yönetim kurulu görevlileri olan davalıların ortak giderlerden zimmetlerinde kalan paranın ödenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; dava konusu paranın davalılardan müteselsilen alınmasına dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Saaddettin yönünden süresinde verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; dosyadaki belgeler okunup, iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, davalıların yönetici kadrosunda bulundukları dönemde zimmetlerinde kalan paranın ödetilmesine ilişkindir. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 38. maddesine göre, yönetici kat maliklerine karşı aynen bir vekil gibi sorumludur ve 39. maddeye görede hesap vermekle yükümlüdür. Ayrıca BK.nun vekillikle ilgili 386-398 maddelerindeki hükümlerin uygulanacağı kabul edilmiş bulunmaktadır. Özellikle bu Yasasının 392. maddesiyle de, vekil zimmetinde kalan parayı ve faizini ödemek zorundadır. Herne kadar davalı yönetici kat malikleri kurulunca genel anlamda ibra edilmişse de, bu yöneticinin zimmetinde olan paranın hesabı görülerek açık ibra niteliğinde değildir. İlk bakışta bilinmeyen ve anlaşılmayan sonradan inceleme ile saptanabilen zimmette duran borç, ibra kapsamı içinde kalamayacağından, yöneticilerin zimmetinde kaldığı kesin olarak gerçekleşen bu borcun kendilerinden alınmasına karar verilmesi gerekir. Olayımızda bilirkişilerin inceleme sonucu davalılardan kalan paranın mahkemece kendilerinden alınmasına karar verilmiş olması doğru bulunmuştur.
Sonuç: Davalının temyiz itirazları yerinde görülmediğinden usul ve yasaya uygun olan hükmün (ONANMASINA), 26.11.1982 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy