(1086 S. K. m. 38, 39, 375, 388)
Dava: Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin artırılması davacısının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacılar vekil tarafından verilen dilekçe ile istenmiş olmakla .. gereği görüşülüp düşünüldü :
Davacılara ait iki parça taşınmaz mal şehir imar planında resmi dairelere ayrılan alan içinde kaldığından kamulaştırma yasasının 6. maddesinin son fıkrası gereğince karakol hizmet binası için kamulaştırılması kıymet takdir komisyonun 15.8.1983 günlü raporunda bunlardan 7 parsel için 6.176.700,27 parsel için 1.520.0900 lira değer biçilmekle beraber değerlendirme gününde yürürlükte bulunan 2587 sayılı yasanın geçici 2. maddesine ve vergi bildirgelerine uyularak bunların kamulaştırma karşılıklarının 7 parsel için 4.000.000 , 27 parsel için 600.000 lira olduğu saptanmış idarece de mal sahiplerine bu son bedeller 8.12.1983 günü tebliğ edilerek açılacak davalılarda husumetin içişleri bakanlığına yöneltileceği bildirilmiştir.
Davacılar da 14.12.1983 günü vergi bildirgesindeki karşılıklar üzerinden davalı idareye tapuda takdir vermekle beraber 23.12.1983 günü açtıkları bu dava ile bu karşılıkların kıymet takdir komisyonunca bilinen gerçek değerlere yükseltilerek aradaki 3.097.300 lira farkın ödenmesini istemişlerdir.
Yukarıda da açıklandığı gibi taşınmazlar kamulaştırma yasasının 6. maddesinin son fıkrası gereğince kamulaştırılmış olup aynı yasanın 8. maddesinin birinci fıkrası uyarınca mal sahibi ile yapılması anlaşma ile satınalma ve bu nedenle de olayda bu maddenin 2. fıkrasının uygulama yeri yoktur.
8.11.1983 günün yürürlüğe giren 2942 sayılı kamulaştırma yasasının 40. maddesinin 1. fıkrası ile kamulaştırılan taşınmaz mal değerinin saptanmasında vergi bildirge değerinin gözönünde tutulmasına ilişkin 2587 sayılı yasanın geçici 2. fıkrası hükmü ile de henüz kesin hükme bağlanmamış davalarda bu yasa hükümlerinin uygulanması kuralı benimsenmiştir. Bu durumda ortada 2942 sayılı yasanın 8. maddesindeki anlaşarak kamulaştırma koşulları bulunmamaktadır.
Davacılar, kıymet takdir komisyonunca vergi bildirgesine bağımlı kalınarak saptanan ve kendilerine tebliğ edilen bedelin, yine komisyonca biçilen gerçek değere yükseltilerek aradaki farkın ödenmesini istemelerine göre davaya bakılarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken davacıların anılan,8. maddesinin 2. fıkrasına göre dava hakları bulunmadığına dayanılarak reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.
Davacıların temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde görülmüş olduğundan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA... 13.11.1984 gününde oybirliği ile karar verildi.*
Full & Egal Universal Law Academy