(634 S. K. m .33) (634 S. K. Ek. m. 2)
Dava: Taraflar arasındaki 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası uyarınca odabaşılığı görevine son verilen davalıların tahliyesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; görev yönünden davanın reddine dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden süresinde verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, kat malikleri kurulu kararı ile iş sözleşmesi sona erdirilen davalı odabaşıların, çalıştıkları yerden çıkartılmalarına karar verilmesi istemine ilişkindir.
Mahkeme, 634 sayılı Yasa'nın ek ikinci maddesi gereğince, bu kanundaki görev idare makamlara geçmiş olduğundan görevsizliğe karar vermiştir.
Her ne kadar 2814 sayılı Yasa ile 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na konulan ek ikinci maddede (kapıcı, kaloriferci, bahçıvan ve bekçilerin, iş sözleşmelerinin sona erdirilmesi halinde mahalli mülki amirlerinin kararı ile bir hafta içinde zabıtaca boşalttırılır) hükmü yer almakta ise de, bu hüküm, aynı Yasa'nın 33. maddesiyle sulh mahkemelerine tanının görev ve yetkileri kaldırıcı nitelikte değildir. Çünkü; Bu kanunun uygulanmasından kaynaklanan tüm anlaşmazlıkların çözüm yerinin, o taşınmazın bulunduğu yerdeki sulh mahkemeleri olduğu 33. maddede yazılıdır. Bu hüküm, genel bir kuraldır. Ek ikinci maddeye konulan hüküm ise aynı konuda takip edilecek ikinci bir yasal yolu göstermektedir. Böyle olunca ilgilisi, sulh mahkemesine başvurabileceği gibi dilerse ek ikinci madde gereğince mülki amire de başvurabilir. Her iki mercinin de bu konuda görevli olduğu düşünülerek davaya bakılması ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı biçimde görevsizlik kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.
Sonuç: Davacıların temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün yukarıda açıklanan nedenle HUMK'nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA) ve temyiz harcının istenildiğinde yatırana geri verilmesine, 24.06.1985 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy