(634 S. K. m. 34)
Dava: Taraflar arasındaki 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası uyarınca şirket yönetim kurulunca yapılan toplantı ve alınan kararların iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince süresinde verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Yüz adet bağımsız bölümden oluşan ve herbiri (A.) A.Ş. adına kat irtifaklı olarak tapuda kayıtlı bulunan tatil sitesinde ayrı ayrı daireleri satın alan davacılar genel giderlerle ilgili olarak (A.) Kat Malikleri Kurulu Başkanlığı olarak yapılan icra takipleri yasal olmadığından durdurulmasını ve borçlu olmadıklarının saptanmasını dava etmişlerdir.
Mahkemece, bağımsız bölümlerin tümü (A.) A.Ş. adına tapuda kayıtlı olup 634 sayılı yasaya uygun biçimde bir kat malikleri kurulu hemen oluşmadığından icra takiplerinin durdurulmasına ve kat malikleri kurulunca alınmış tüm kararların iptaline hükmedilmiştir.
İncelenen tapu kayıtlarına göre bağımsız bölümlerin tümü için ayrı ayrı kat irtifakı kurulmuş ise de hepsinin maliki sadece (A.) A.Ş.'dir. 634 sayılı Kat Mülkiyet Yasası'nın 34. maddesine göre bu tek malik yönetici durumundadır. Bu sıfatla de genel gider alacağına ilişkin icra takiplerini aynı zamanda yönetici durumunda olan (A.) A.Ş. yapabilir.
Buna karşılık takip (A.) Kat Malikleri Kurulu Başkanlığı vekili olduğunu bildiren Av. (M.H.) tarafından açılmış, kendisine vekaletname de (A.) sitesi kat maliklerini temsilen (A.S.) ve (A.G.K.) tarafından verilmiştir. Bu kişiler malik (A.) A.Ş.'nın temcilcisi değildirler. Şu halde hukuki varlığı bulunmayan bir kurul adına yapılan takibin hukuka uygun olmayan tespiti ile icra takiplerinin iptaline karar vermek gerekirken davacıların istekleri de aşılarak hüküm oluşturulması doğru olmadığı gibi yargılama gidelerinin davada taraf olmayan (A.) A.Ş.'ne yüklenmesi, davacılar yararına vekalet ücreti hüküm altına alınacak yerde vekalet ücretinin davacılar vekiline verilmesine hükmolunması doğru bulunmuştur.
Sonuç: Taraflar vekillerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğündün hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 2.2.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy