(1086 S. K. m. 237)
Dava: Taraflar arasındaki kamulaştırma parasının yasal faiziyle birlikte ödenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verile hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden süresinde verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava kamulaştıralan ve 3 parçaya bölünen taşınmaz malın arta kalan bu bölümün değerini tamamen yitirmesi nedeniyle Kamulaştırma Kanununun 12/5 inci maddesi gereğince bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Davacılar ön kısmın kamulaştırılması için yasal sürede idareye başvurmuşlar ve sonuç alamayınca dava açmışlardır.
Dava konusu yer 199 parsele dahil olup kısmen yol olarak kamulaştırılmış, 3 parçaya bölünmüş; 113, 114, 115 parsel numarasını almışlar ve davacılar 197 m2 alarak kalan 114 parselin değerini tamamen yitirdiğinden bedelini istemişlerdir. Davalı idare ise daha önce açılan kamulaştırma davası sırasında taşınmazın değerinde % 5 artış olduğu tespit edilmiş ve verilen karar kesinleşmiş bulunduğundan davanın kesin hüküm nedeniyle reddini savunmuştur.
Davacı kamulaştırılan kısım için daha önce bedel artırma davası açmış ve keşifte dinlenen bilirkişiler arta kalan kesimde % 5 değer artışı olduğunu bildirmişler, davacılar raporlara bu yönden itiraz etmemişler, verilen karar Yargıtay'ca onanarak kesinleşmiştir. Bu durumda da davacının dava konusu kesimin işe yaramadığı ileri sürerek kamulaştırmasını isteme olanağı yoktur. Ortada kesin hüküm bulunduğu düşünülmeden arta kalan kesimin değer azalışı olduğu kabul olunarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA 4.11.1988 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy