(2942 S. K. m. 11/3-F;İ)
Taraflar arasındaki kamulaştırma değerinin artırılmasına dair verilen hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalı İdare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; dosyadaki belgeler okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Taşınmaz malın kamulaştırma gününde 1/25000 ölçekli imar planı dahilinde bulunduğu anlaşıldığından arsa olarak değer biçilmesi doğrudur.
Dosya arasında bulunan İstanbul İkinci İdare Mahkemesi'nin yürütmeyi durdurma kararından taşınmaz malın yerleşme alanı niteliğini kazanmadığı, planlama ve şehircilik ilkelerine uyulmadığı, konut yapımının olmadığı belirtilmektedir.
Bu nitelikleri gözönünde tutulduğunda,taşınmazın imar planı içinde olmasına rağmen tarla olarak kullanıldığı, imar parselasyonu yapılmadığı, yerleşim merkezine uzak olduğu anlaşılmaktadır. Bu unsurlar 2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin 3. fıkrasının (İ) bendinde, bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçüler olup taşınmaz malın değerinde azalmayı gerektirir.
Bu yönler taşınmazın değerini olumsuz etkilediği gözönünde tutularak biçilen bedelden asgari % 40 indirim yapılmasını gerektireceği düşünülmeden fazla değer biçilmesi ve bu raporlara göre artırmaya karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Davalı İdare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), temyiz eden İdare yararına temyiz dilekçesinin verildiği günde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesinin 4/2. maddesi uyarınca 1/2 orana indirilerek takdir olunan 125.000. lira vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istediğinde ödeyene geri verilmesine, 19.4.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy