(2942 S. K. m. 21) (818 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki "kamulaştırma bedelinin iadesi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden süresinde verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, idarenin kamulaştırmadan tek taraflı olarak vazgeçmesi nedeniyle depo edilen çekişmesiz bedelin faizi ile birlikte tahsili, mukabil dava ise bu kamulaştırma sebebiyle açılan bedel artırmasına ilişkin davada yapılan giderlerin tahsili istemine ilişkindir.
İdare Kamulaştırma Kanununun 21. maddesi uyarınca kamulaştırmadan tek taraflı olarak vazgeçmiştir. Bu durumda idare ancak yatırdığı bedele mal sahibini temerrüde düşürdüğü tarihten itibaren faiz talep edebilir. Bu nedenle idarenin hükmedilen bedele mal sahiplerinin parayı bankadan çekme tarihinden başlıyarak faize hükmedilmesi gerektiği yolundaki temyizleri yerinde görülmemiştir. Ancak,
Yukarıda açıklandığı gibi mal sahipleri tarafından açılan mukabil davada bedel artırma davası sırasında sarfedilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti dava konusu edilmiştir. Bu istemlerin kamulaştırmadan vazgeçme nedeniyle reddine karar verilen dava dosyasında halli gerektiği düşünülmeden bu konuda ayrıca açılan davada avukatlık ücreti ve yargılama giderlerin tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: İdare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine, 22.06.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy