(2942 S. K. m. 11, 12/7, 15)
Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, kamulaştırma bedelinin artırılmasına dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı İdare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra, gereği görüşülüp düşünüldü.
Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.
Kuru tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;
Kamulaştırma, sulama kanalı geçirilmek üzere kısmi olarak yapılmıştır. Kamulaştırmadan artakalan kesim, kuru tarım arazisi iken, sulanabilir hale gelmiştir. Bu durum karşısında, artakalan kesimde değer artışının olacağı açıktır. Bilirkişi raporlarında bu oran çok düşük gösterilmiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesinde, sulanabilir arazi ile sulanamayan arazi arasındaki değer farkı % 250 olarak kabul edilmiştir. Erzurum bölgesinin iklimi itibariyle yukarıda açıklanan oranın mutlak olarak kabulü mümkün değilse de, büyük masraflarla vücuda getirilen sulama tesisleri sonucunda elde edilecek değer artışının bilirkişi raporlarında gösterilen miktarlardan çok yüksek oranda kabul edilmesi zorunludur.
Esasen, Dairemize Erzurum bölgesinden intikal eden dava dosyalarında, sulanabilir arazilere biçilen değerle, sulanamayan arazilere biçilen değerler arasında % 30'un üzerinde değer farkı mevcuttur. Devlet Su İşleri tarafından arazi sulaması için cüzi miktarda para alınması hususu da sonuca etkili değildir.
Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi'nin bu konuda ihtisas sahibi olan biriminden, mümkün olmadığı takdirde aynı konuda ihtisas sahibi diğer bir resmi kuruluştan kuru tarım arazisinin sulanabilir hale gelmesinin meydana getireceği değer artış oranının neden ibaret olduğu sorularak, bilirkişi kurullarından ek rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile fazla artırmaya karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Davalı İdare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA) ve peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine, 9.12.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
YKD Mart 1997
Full & Egal Universal Law Academy